Dominante vrouwen veroorzaken impotentie.

Qua huishouden mogen, herstel, móeten de vrouwen de touwtjes in handen houden, anders wordt het een zooitje, wees eerlijk. Qua administratie vinden de heren het over het algemeen óók wel prettig als de dames het heft in handen nemen. Altijd handig als er een deurwaarder op de stoep staat, want dan kan je háár daar mooi de schuld van geven, da’s logisch. Ander verhaal wordt het als vrouwlief het op seksgebied voor het zeggen wil hebben, dán is meneer ineens niet meer zo “amused”.
“Mannen kunnen maar slecht omgaan met de toenemende dominantie van vrouwen op het gebied van seks”. In eerste instantie was ik totally flabbergasted door deze conclusie. Tót ik verder las en begreep dat dit onderzoek is gedaan onder pluimage van Duitschen komaf. Túúrlijk, het is alom bekend dat Duitse mannen dominant georiënteerd zijn en slecht met kritiek en bevelen kunnen dealen. Dat is er daar per slot van rekening met de paplepel ingeslagen. Een seksueel dominante vrouw kan er zelfs de oorzaak van zijn dat zo’n “wannabe-führer” met impotentie te kampen krijgt. En da’s, op zijn slapst gezegt, “lullig”.
Ergens toch wel opmerkelijk dat twee landen, die vlak naast elkaar liggen, zó van elkaar kunnen verschillen. Mijn ervaring met de Nederlandsche mannen (en geloof me, hier spreekt een ervaringsdeskundige) is dat die het juist übergeil vinden als de dame het nodige initiatief toont. Hier wordt een passieve strijkplank in bed, over het algemeen, niet door de beugel getolereerd.
Psychologe Eva Wlodarek, vast óók niet in het West-Friese Klutjehol geboren, raadt de vrouwen aan om ipv te bekritiseren, hun wensen op een pósitieve manier op de voorgrond te plaatsen.
Uhuh, en hoe doe je dat dan? Heel simpel. Je zegt gewoon: “Schat je doet het heel lekker, maar wat vind je ervan als we eens anaal zouden gaan, zouden fistfucken, viagra bij de apotheek zouden halen, Tarzan mee zouden laten doen, de bus slagroom uit de koelkast zouden halen, of weet je wat? Doe je broek maar weer aan, pak een biertje, zet de computer aan en ga eerst maar eens hier wat ideetjes op doen.”
Voelt ‘ie zich vást een stuk minder bekritiseerd….

Ik ben Tassie. Schat, vanavond doen we eerst de Amazone en dan de Geile schaar, oké? Kus.

Lang leve het UWV, van je hieperdepiephoeree!

En daar zit je dan met je goeie gedrag. Altijd heb je je voor de volle honderd procent ingezet om je schizofrene werkgever tevreden te stellen. Zelfs tegen de klanten die het meest ouwehoerden bleef je immer vriendelijk. Klusjes die niet eens tot je werktaken behoorden knapte je zonder morren op. Eigenlijk had je genomineerd moeten worden voor werkneemster van het jaar, verdiende je niet één veer in je reet, maar een complete pauw. Een opslag van 200% was niet meer dan terrecht geweest, maar in plaats daarvan word je zonder pardon de straat op geschopt. Baasje was het karbonaadjes hakken beu, doekte het slagerijtje op, plakte een briefje op de deur: “Wegens plotselinge opheffing gesloten.” en gaf Tassie een enkele reis UWV alwaar ze als een ware schooier haar handje op mocht gaan houden voor een heuse WW-uitkering. U leest het goed, ondergetekende is weer Toos Werkloos en mag weer meedraaien in de mallemolen van solliciteren en afgewezen worden. Je zou toch denken dat voor iemand als ik, met mijn capaciteiten, ervaring, volkomen onbevlekte staat van dienst en representatieve voorkomen, een nieuwe baan vinden toch een appeltje/eitje zou moeten zijn? Helaas…want ik ben OUD! Daar helpt geen Revitalift meer tegen en ook geen Oil of Olaz. 33 jaar, diploma’s op zak en nog minstens 30 jaar te gaan om actief aan het arbeidscircuit deel te nemen, maar te oud en dus te duur. Men geeft liever de voorkeur aan 17-jarige breezah-sletjes met navelpiercings die het belangrijker vinden om zich bezig te houden met de vraag welke string ze zaterdagavond naar de dikso aantrekken dan met klantenbinding en omzetverhoging. Maar hey, ze zijn goedkoop, letterlijk en figuurlijk, en dat dat regelmatig kasverschil betekent omdat ze nog geen euromunt van een briefje van 10 kunnen(of willen) onderscheiden, dat moet dan maar.
Momenteel heb ik mijn zinnen gezet op een baan bij een banketbakkerij. Sollicitatie ging goed, ik kon probleemloos alle producten, van wit-casino tot zuurdesembrood tot schwarzwalderkirschtorte benoemen, dus ik heb goede moed. Het zou me echter niet verbazen als de warme bakker toch die 17-jarige beauty school drop-out zonder diploma’s aanneemt, die nog geen tijgerbrood door de snijmachine durft te doen omdat ze bang is dat ze aangevallen wordt. However, ik heb nu in ieder geval voldoende tijd om alvast mijn rollator uit te zoeken, te bingoën in het wijkcentrum en mijn geraniums te verpotten.

Ik ben Tassie. Daar krijg je nou grijze haren van. Kus.

F*ck dat wijf van Herbalife.

Joehoe! Daar is ik weer! Met hangen en wurgen heb ik a moment of quality-time weten te bemachtigen om óók weer eens wat te bloggen. Sinds maandag jl. woont mijn grote zoon van 13 bij ons, en daarmede dus een derde computerfanaat waarmee ik moet strijden om een plaatsje achter de pc. Het zij zo.

Ik voelde al nattigheid. Afgelopen 29 april waren BP, dochterlief én ondergetekende uitgenodigd bij vrienden voor de jaarlijkse BBQ aldaar. Eten en drank in overvloed en desperaat probeerde ik de opdringende gedachte aan mijn doorslaande weegschaal te negeren. Blijkbaar bezat de gastvrouw de opmerkelijke gave om die hersenspinsels feilloos aan te voelen en al gauw ging het gesprek over de eeuwigdurende calorieënstrijd. Ze was een soortement van bedrijfje begonnen en sleutelwoorden waren “gezondheid” en “afvallen”. Echt iets voor mij, en donderdag 3 mei zou er een kennismakingsavond zijn en ik was van harte uitgenodigd. Zoals ik al zei, ik voelde al nattigheid, doch een uitnodiging van een goede vriendin sla je niet af dus beloofden ik én BP dat we van de partij zouden zijn. Aldus geschiedde gisteravond.

Bij het enteren der place of happening werden mijn bange vermoedens in één klap bevestigd. Ik viel letterlijk en figuurlijk met mijn neus in de boter pilletjes en poeders. Nee, het was géén harddrugs-party, hoewel ik dat misschien nog wel liever had gehad. Een mega LSD-trip had me geen groter hallucinogeen effect kunnen geven dan de aanschouwing van alle potjes die daar op tafel stonden uitgestald én de consulente die me al die teringmeuk aan zou gaan proberen te smeren. Voelt u óók al nattigheid? Ik heb het over Herbalife.
Zo’n Birckenstockers-dragende uitgerangeerd wannabe-carriere-vrouwtje met coupe-de-soleilhaar die mij even wijs gaat maken dat ik de gezondheid van mijn gezin én mezelf ernstige schade toebreng als ik ze niet de voedingssupplementen, shakes, maaltijdrepen, thee-extracten en wat dies al niet meer zij van Herbalife, voorschotel. What the fuck? Ik kook goedverdoeme nagenoeg élke fokking dag mét verse groenten, zorg dat er fruit in huis is, dwing mijn huisgenoten tot het drinken der melkproducten én koop louter en alleen drieduizend-granenbrood wat bijna nog donkerder is dan het antieke steenkolenfornuis van mijn oma. Hoe bedoel je niet gezond? Maar als we deze Herbalife-hoer mogen geloven bezwijkt binnen afzienbare tijd mijn totale gezin aan scheurbuik áls we niet héél snel met zijn allen aan de Herbalife-meuk zouden “gaan”, want ies gezonder want bevat meer pitamientjes dan mijn drieduizend-granenbammetjes en dan leven we nog lang en gelukkig. En hey, voor mensen met overgewicht is het ook nog het ei van Columbus, want je kan er nog succesvol mee afvallen óók. Ondergetekende is góedverdoeme geheel op eigen kracht in anderhalf jaar tijd 50 kilo afgevallen! En daar had ik dus géén onbestemd thee-extractje á 26 keiharde pleuro’s, gore shakes á €48,50 per bus, geroosterde sojanootjes á €16,25 voor 14 stuks of vezel-en kruidentabletjes á €16,20 per potje voor nodig. Check hierrr de totale Herbalife-prijslijst! Kost wat, maar dan blaak je ook van gezondheid *kuch*

Beleeft zeg ik dus tegen de Herbalife-hoer:

“Ongezien de tiefus voor jou en de rest van je collega’s van de Herbalife-sekte, aan mij verdienen jullie geen fokking rooie cent.”

Ik ben Tassie. Iemand nog een drieduizend-granenboterham met eigengemaakte rozebotteljam? Kus.

Tas klaart de klus.

Mag ik mij even richten aan alle heren die van mening zijn dat vrouwen niet kunnen klussen? Ongezien de tiefus voor jullie![einde GeenStijl-modus] Ondergetekende heeft vandaag bewezen dat dat vooroordeel als kut op Dirk slaat. Een laminaatvloertje in de hal van 2,50 bij 3,00 in nog geen 4 uurtjes tijd, incluis op maat zagen. En hey, súperstrak hé! Dat noem je geen hal of gang meer, dan mag je met recht van een heuse Lobby spreken! Vergeleken met mijn spiegelgladde Lobby-floor is de dansvloer van Ron “Dancing with the stars” Brandstichter een regelrechte gewassen grindtegel-look-a-like no-go-area! En Nico Swinkels kan helemaal wel inpakken. Een laminaterend amateurtje met het resultaat van een absolute professional. (Is “laminaterend” grammaticaal gezien wel verantwoord?) Ach, what the heck! Zo trots als een aap met 7 lullen!

Ik ben Tassie. Er mag gedanst worden. Kus.

Ik heb de zomer in m’n bol!

Goedemorgen, klagers van Lolland! Nog even dit dagje uitzingen en steen en been klagen over de hitte, morgen is het weer voorbij met de warmte. Dan kunnen jullie je borstrok en je thermosokken weer aan, stelletje bofferds!
Wat is dat toch met jullie? Eerst de hele *kuch* “winter” zwelgen in een winterdepressie en dan stijgt eindelijk, maar nog altijd vroeger dan normaal, het kwik boven de 25 graden en lopen jullie weer te janken dat het te warm is! Stelletje lutzers. Deze zonaanbidster neemt het er nog even van, zolang als het duurt. Wat dus zoveel betekent als: Zomerjurkje aan, zonnebril in het haar, slippertjes aan de voetjes, vroeg boodschappen doen en dan met een koud sapje en véél ijs en de nieuwe Viva vanaf mijn balconia toekijken hoe de mussen brandend door de dakgoot vliegen.
U snapt het al: vandaag wordt er dus geen tijd verspild aan het uitpluizen van internet, op zoek naar een geschikt topic om jullie mee door te zagen. Morgen nieuwe ronde, nieuwe kansen.

Ik ben Tassie. I’m walking on sunshine, whoohoow… Kus.

Maxima poept wéér dochter uit!

Nou, Wim-Lex heeft negen maanden terug duidelijk wéér zijn klompen niet aangehouden toen hij Maxima volblafte, want Nederland is wéér een prinsesje rijker. Gefeliciflopstaart! Of we nog niet genoeg van die koninklijke krepsels hebben rondbouncen. Naam? Geen idee, ik vermoed dat Prins Pils me morgen belt met die informatie. Suggestie? Nou, om in de trend van Amalia en Alexia te blijven hou ik het op “Bavaria”. Proost!

Ik ben Tassie. Geef mijn beschuitje maar aan de kat. Kus.

In een wip al het geld uit je knip.

Life sucks and then you die. Goed, dát komt misschien wel érg deprimerend over, maar wijt dát dan maar aan die klodder snot die de laatste dagen permanent vlak boven mijn bovenlip bungelt, die blafhoest die momenteel mijn luchtwegen teistert en mijn keel die aanvoelt of ik voor ontbijt een kokosmat heb verorbert. U ziet, Tassie is ziek, zoniet op sterven na dood en de schuld schuiven we op Mr. BP want die heeft mij aangestoken met zijn rondvliegende bacillen, waarvoor dank, óók namens de ziektewet. Tot zover mijn meelijwekkende gekerm.

Het leven wordt steeds duurder. Was eerder al bekend dat entreebewijzen voor attractieparken en sportwedstrijden fors duurder zouden worden, nu lijkt het er óók op dat de desperate heren voor een bezoekje aan de hoerrrren prostituees beduidend nóg dieper in de buidel zullen moeten gaan tasten . Het Europese Hof heeft namelijk besloten dat peeskamertjes niet langer als “onroerend goed” mogen worden gezien omdat de verhuurder er ook zaken als handdoeken en schone lakens bijlevert en dan mogen we dús over “dienstverlening” spreken en dáár geldt dús een BTW-tarief van 19% voor, wát dús weer inhoudt dat de peeskamertjesmelkers, naar alle waarschijnlijkheid, hun huurprijzen zullen gaan verhogen en zullen de hoerrrren dames van lichte zeden dús óók hun tarieven opkrikken, letterlijk en figuurlijk. Dús. Nou ben ik persoonlijk niet bekend met wat zo’n hoerrrr straatmadeliefje voor een beurt vraagt, maar wat zal het zijn? 100 pleuro voor een half uur, ofzo? Nou heren, dan kunnen jullie je puddingbuks beter in een molshoop steken! Dan heb je heel de wereld aan je lul hangen, en ‘t is nog graties óók!

Ik ben Tassie. Even stomen. Kus.

Ps. Mosterd na de maaltijd. Maxima is haar ei aan het uitschijten.

Ei, ei, ik ben er weer bij.

Kiekeboe! I’m alive! Had U “Vermist” al ingeschakeld? Bang dat ik in het gemeenteplantsoen met een mooi groen zoodje bovenop mijn buik lag wortel te schieten? Belt U dan gauw Jaap Jongbloed maar weer op om te zeggen dat ik nog steeds gezond en wel op deze aardkloot ronddartel. Vanwaar mijn afwezigheid van ruim een week? Gewoon, ran out of inspiration en ik moest nog naar de kapper. However, ik bén er toch weer? Wees blij!
De Paasdagen staan weer voor de deur. Altijd leuk toch? Eerste Paasdag uitgebreid paasbrunchen tot je zo vol zit als een ei om vervolgens heel de dag “uit te buiken” op de bank en tweede paasdag lekker burgerlijk met tout la famille naar één of andere meubelboulevard om je te vergapen aan al die mooie meubels die je toch niet kan betalen, om uiteindelijk via de MacDonalds weer huiswaarts te keren met een spuuglelijke vaas om “toch maar wat gekocht te hebben”. Oh, en tussen de bedrijven door natuurlijk paaseieren zoeken met de kids waarvan de helft never nooit meer gevonden wordt omdat je bij god niet meer weet wáár ze ook alweer verstopt had. Trouwens, over paaseieren gesproken, volgens onderzoek is gebleken dat de doorsnee Nederlander tijdens Pasen gemiddeld zo’n twee neukpatronen verorbert.
Uw verslaggeefster van “Een Tas vol” hebben ze in dit onderzoek niet betrokken, want ík had in mijn eentje dat gemiddelde tot ongekende hoogte opgeschroeft. Een lekker eitje is niet te versmaden. Gebakken, gekookt, gepocheerd, scrumbled of bevrucht, ík hou d’r van! En dus staat er in het epicentrum van Boilingpoints en “Een Tas vol” gedurende de Paasdagen een grote schaal met minimaal 30 bontgekleurde eieren op tafel. Zoutvaatje ernaast en pellen maar en durf niet het laatste ei voor mijn neus weg te kapen want dat zou een gegronde reden zijn voor een derde wereldoorlog. Pa zei dat het paasei pa’s ei was en ma zei dat het paasei ma’s ei was. Was het paasei nou pa’s ei, zoals pa zei of was het paasei nou ma’s ei zoals ma zei? Over nutteloze informatie gesproken. Zou mijn inspiratie óóit nog terugkomen?

Ik ben Tassie. Gelukkig zit mijn haar in ieder geval wél op zijn paasbest. Kus.

Hoe je je vrouw weer aan het soppen krijgt.

Breaking news voor de frigide dametjes onder jullie! Tien jaar na de introductie van dé oplossing voor de “slappe lullen”, te weten Sildenafil, meer bekend als Viagra, wat ervoor zorgde dat er bij talloze impotente heren weer een bierflesje stukgeslagen kon worden op hun fallus, is er nu ook een middeltje op de markt voor dames met het libido van een hoogbejaarde wandelende tak. Het product draagt de naam Intrinsa en is het eerste van een twintigtal(!) middeltjes dat ervoor moet zorgen dat de gortdroge doosjes van deze a-sexuele dames óók zonder spuug en minder goedkope glijmiddeltjes weer een beetje begaanbaar worden. Wie-o-wie gaat mij uitleggen wáárom in godshemeljesuschristusnaam het ongewild onwillige mannelijk geslachtsdeel geholpen is met één fokking simpel blauw pilletje, terwijl er voor de libidoloze vrouw maar liefst 20 producten voor dit probleem op de markt moeten worden gebracht! Nou behoor ikzelf gelukkig niet tot de categorie vrouwen die dringend om zo’n “wonderpleister” zitten te springen. Sterker nog, mijn stoel is consequent bekleed met Lotus keukenpapier mét vochtvangers, en nee, dat is niet vanwege incontinenteproblemen. Als ik mij dan, met héél veel moeite, verplaats in de a-sexuele vrouw, dan verschijnt er voor mijn geestesoog onlosmakelijk óók een bankhangende, bierzuipende, ongeschoren, met wit gesokte zweetpoten én heinekenspoiler behepte lapzwans, die, na het zien van de advertenties van die geyle 0906-sletjes op téévéé, zich realiseert dat “de pijp” wel weer es geleegt mag worden. Gek hé, dat vrouwlief dan álwéér een hoofdpijntje veinst?
Dames! Mayday, mayday! Niet zo’n pleister plakken naast je nicotinepleister en je menopauzepleister, want dán ben je de lul! Want wat blijkt?

“Via de pleister komt het mannelijk hormoon testosteron door de huid heen in de bloedstroom van de vrouw.”

Need I say more? Misschien toch maar proberen om op doktersvoorschrift een nieuwe man te krijgen?

Ik ben Tassie. Tijd om te dweilen. Kus.

Als je begrijpt wat ik bedoel…

Drie soorten mannen begrijpen niets van vrouwen: jonge mannen, mannen op middelbare leeftijd en oude mannen. Als er één waarheid op deze aarde bestaat, dan moet dit ‘em wezen. Heb je, als vrouw, úrenlang in de keuken gestaan om een waar culinair hoogstandje te bereiden, kaarsjes aangestoken, romantisch muziekje aan, lekker wijntje in je mooiste kristallen glazen, kinderen al vooraf laten eten zodat die op tijd naar bed kunnen met als doel niks meer en niks minder dan gezellig samen tafelen en converseren over de geneugten des levens. Je hebt gedoucht, dat mooie jurkje aangetrokken, lekker luchtje opgedaan en je verheugt je op een avondje samen waarin de romantiek hoogtij viert. Man komt thuis uit zijn werk en je verwachtingen zijn hooggespannen. Daar sta je dan op je stilettohakken. Man plant een verdwaalde kus ergens tussen mond en oor, pleurt zijn tas als een ware discuswerper in de gang, duikt de keuken in, grijpt een kouwe fles bier uit de koelkast, werpt een vluchtige blik op jouw haute cuisine als ware het ordinaire raapstelenstamppot en bromt: “Schep hier maar op want Ajax-Feyenoord begint zo.” Vervolgens sloft ie naar de kamer, zijgt neer op de bank, gooit met een zucht zijn zweetpoten op tafel en vraagt “übervriendelijk” of die “teringherrie” uitkan omdat ie zo Mart Smeets niet kan verstaan. Heerlijk avondje is gekomen, voor hém dan.
Nog een voorbeeld. Vraag je, als vrouw zijnde, tijdens de sex of hij wat liefs tegen je wil zeggen, wat op zich natuurlijk al een drámatisch dieptepunt is als je daarom moet vragen, dan is de kans groot dat dat resulteert in één van de twee uitersten. Of hij begint poëtische onzin uit te kramen als: “Laat onze liefdessappen samenstromen en onze lichamen zich versmelten”, wat dus níet op je bekkenbodemspieren maar wél meedogenloos op je lachspieren werkt, óf je hitsige hubbie laat zich verbaal helemaal gaan met termen als:”Ik spuit je helemaal vol, geile hoer!”, waardoor je je vertwijfeld afvraagt wat deze sexistische bruut met je zachtaardige liefdevolle knuffelbeer heeft gedaan. Ik bedoel maar, als gewoon “Lekker, schatje” en “Ik hou van je” niet in je vocabulair voorkomt, zeg dan maar niks.
Uiteraard moet u bovenstaande theorieën puur hypothetisch en allerminst autobiografisch zien. Het is enkel en alleen ter illustratie dat mannen vrouwen niet begrijpen en eigenlijk vinden wij, vrouwen dat helemaal niet erg, hadden we begrip, intelligentie en fijngevoeligheid geprefereert, dan waren we wel lesbienne geworden. Begrijpt u?

Ik ben Tassie. Een man voelt zich door een vrouw begrepen als hij door haar bewonderd wordt. Kus.