We benne d’r nog!

Ja,ja! Ik leef nog! Zowel in de dagelijkse beslommeringen als hier vanwaar ik zowaar de sleutel nog kon vinden. Want het zal niemand ontgaan zijn. Afgelopen zaterdag 21 mei 2011 zaten we allemaal vol spanning en met samengeknepen billetjes te wachten op hét moment supreme.
De dag des oordeels zou zijn aangebroken volgens één of andere Amerikaanse godsdienstwaanzinnige die luistert naar de al even waanzinnige naam Harold Camping.
“Alle” beminde gelovigen zouden bij elkaar geharkt worden en zouden een enkeltje richting de hemel krijgen alwaar Petrus al ongeduldig met de sleutels van de hut van God zou staan te rammelen. Druk zou hij het niet krijgen aangezien het aantal wereldburgers van onbesproken gedrag heden ten dagen op één hand te tellen zijn.
Nee, drie dolle dwaze dagen-perikelen, gepropt in één dag, zouden zich manifesteren voor de poorten van de Hel alwaar niemand minder dan Lucifer de scepter zwaait.
Hoe het ook zij, we hebben met zijn allen snoeihard voor Jan met de korte lul een godganse dag onder tafels en in kelders gebivakkeerd.
De zon scheen uitbundig en de voorspelde Apocalyps bleef uit. De lachende derde zijn, zonder twijfel, de aanbieders van noodpakketten waar men, áls meneer Camping het bij het rechte eind had gehad, ook geen ene fuck meer aan had gehad.
Hoe dan ook, we benne dr nog! Hoewel ik niet anders verwacht had (ondergetekende is namelijk één van de kanslozen die voor de poorten van de Bijenkorf Hel zou hebben staan te dringen. Atheïst dus), zijn er nog zat goedgelovige Thomassen die zondagmorgen nog enigszins beduusd richting het aardse huis van God schuifelden. Zich afvragend of de Almachtige zich misschien verslapen had of dat die 70 jaar bijbelstudie van meneer Camping toch zijn grijze cellen, een soort van beetje, heeft aangevroten.
Meneer Michael Aitchison, aanhanger van Camping, is er inmiddels ook wel van doordrongen dat Camping niets meer en niets minder is dan een valse relnicht profeet, zo lezen wij in de Volkskrant.
Hij is geschokt want hij was er rotsvast van overtuigd dat “het” zou gebeuren maar, aldus meneer Koekoek, “Dit is geen reden om aan mijn geloof te twijfelen.”.
Ach ja, sommige mensen leren het ook nooit.
Anyway, we kunnen weer zorgeloos dagelijks aansluiten in de file richting onze schizofrene baas want die rekeningen mogen we lekker tóch nog betalen, volgende week zondag zit je tóch nog aan de oudbakken cake en de slappe koffie bij je schoonmoeder, en Geert, gooi er nog even een peroxide-boost tegenan en trek je stropdas even recht, want dat beklaagdenbankje is nog altijd “all yours”.
Dus, om een lang verhaal nog wat langer te maken. We klooien lekker nog een poosje door, we maken nog wat meer schulden, we vreten er nog wat kilo’s aan en we leggen de wapens nog niet neer. Tot 21 december 2012. En dan zullen we zien of de Maya’s meer kennis van zaken hadden.
Joie de vivre.