Michael Jackson. Because he’s dead.

Spring naar reacties

Het zal niemand ontgaan zijn. Michael Jackson alias Wacko Jacko heeft de pijp aan Maarten gegeven, Magere Hein is hem komen halen, hij is kassiewijlen, zijn lichtje is uitgegaan, hij is DOOD. Tja, dat is naar, maar, zoals mijn oma altijd riep, als je tijd is gekomen, is je tijd gekomen. En natuurlijk is 50 jaar geen leeftijd om het hoekie om te gaan, maar that’s life. Mijn wederhelft is nooit zo’n prater op de vroege ochtend dus als er dan al wat uitkomt na het verlaten der klamme lappen, dan kan je er wel van uitgaan dat we met een heuse scoop te maken hebben. “Michael Jackson is dood!”. Ja, jij ook goedemorgen, maar eerst even mijn vreetstenen poetsen, hoor. Kijk, voor sommige mensen zijn er nou eenmaal belangrijkere dingen in het leven dan een King of Pop die aan het hemelen is geslagen. En laten we wél even realistisch blijven, de “King of Pop” was hij, naar mijn idee, allang niet meer. Tuurlijk, hij heeft zijn onuitwisbare sporen in de muziekwereld achtergelaten, maar hoelang is het inmiddels geleden dat er, vocaal gezien, wat zinnigs uit Jackson’s strotje kwam? De hele media loopt momenteel over van dat er een icoon is heengegaan, jankende mensen over de hele wereld die “totaal in shock” zijn, niet meer weten hoe nu verder te moeten, tvprogrammeringen worden omgegooid omdat alles nu om The Freak of Pop draait. The Freak of Pop ja, want dát was wat hij de laatste jaren was. De eeuwenoude dooddoener “Over de doden niets dan goeds”, is toch je reinste hypocrisie? Michael Jackson was allang niet meer Bad, Thriller of Billy Jean. Hij was een heuse karikatuur van zichzelf geworden die je toch, met de beste wil van de wereld, niet meer serieus kon nemen? Een wereldvreemde, verknipte man die van gekkigheid niet meer wist wat ie met zijn geld moest doen en die eigenlijk altijd in een surrealistische werkelijkheid heeft geleefd. De schuld van zijn afkomst, zijn familie, de media? Dat zal er vast mee te maken hebben gehad, maar feit blijft dat ieder mens uiteindelijk verantwoordelijk is voor zijn eigen daden, zijn eigen leven. Een baby over een balkon laten bungelen, zó aan je gezicht laten sleutelen dat je neus er nagenoeg afpleurt, medicijnverslavingen, financiele debacle’s, gehuld in pyama en met mondkapjes kerstinkopen doen. Need I say more? Dan ben je toch enigzins loco in je bovenkamer? En dan heb ik het nog geeneens over het vermeende kindermisbruik waarvan ík het toch een typisch gevalletje van “waar rook is, is vuur” vind. Michael Jackson is dood en dat is erg, voor zijn kinderen die toch hun papa kwijt zijn. Voor zijn ouders die toch hun zoon kwijt zijn. Voor zijn broers en zussen. Maar niet voor hemzelf want ik denk dat de dood, en daarmee de rust, het mooiste is wat hem ooit is overkomen.

Ik ben Tassie. Over naar de orde van de dag.

Update: Laatste nieuws ivm het overlijden van Michael Jackson: Hij zal NIET worden gecremeerd. Hij bestaat voor 99% uit plastic… Hij zal worden omgesmolten tot LEGO. Kunnen kinderen eindelijk veilig met hem spelen.

17 Reacties

Opgeslagen onder Nieuws, Shocking