1 September, de fakansie veurbie, dochter weer naar school op haar nieuwe nikes, met haar kekke coolcat-shirtje aan en de witte motor in haar spongebob-schooltas. Mister Boilingpoints naar zijn schizofrene baas, dus het rijk veur Tassie alleen. Lijkt me een goeie dag om dit doodgewaande weblog maar weer eens nieuw leven in te blazen.
Life sucks and then you die. Voor sommige mensen én dieren is dát de keiharde realiteit. Neem nou dat Jack Russeltje dat bij onze buren in de flat huist. Het ene moment huppelt dit keffertje nog vrolijk in het rond, het volgende moment komt er één of andere infantiele medeflatbewoner die het beestje, zonder enige aanleiding, finaal de vernieling in trapt. Resultaat: gebroken ribben en ander inwendig letsel, een koppie als een Jigsaw-puzzle en een lijdensweg die hij, met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid, niet zal overleven. Wel stoer, een kerel van zo’n 1 meter 80 tegen een hondje van krap 30 cm. Bijna net zo stoer als die twee afgevaardigden van de sterke arm der wet die vervolgens vermanend hun vingertje kwamen opsteken naar deze randdebiel om hem te sommeren dit vooral “nóóit meer te doen”. Zal dát ff indruk hebben gemaakt!
Tot zover zomaar een “incident” uit zomaar een wijk in zomaar een stad zomaar ergens in Lolland.
Nog niet schokkend genoeg?
We schrijven de 15-jarige Tim Weerstand uit Koog aan de Zaan. En met zijn weerstand is het niet best gesteld. Tim heeft namelijk een ongeneeslijke vorm van botkanker en nog maar een paar maanden op de teller. Vijf klasgenootjes wilden hem een hart onder de riem steken en togen met een tas vol cadeautjes, snoep en beterschapswensen richting het AMC in A’dam. In de metro ging het mis. Maar liefst 14(!) ALLOCHTONE jongeren namen deze jongens te grazen waardoor ze met lege handen bij de doodzieke Tim aankwamen. Waarom ik “ALLOCHTONE” vetgedrukt en met hoofdletters heb neergezet? Trap die open deur zelf maar in en anders laat ik de eer van de uitleg gráág over aan mijn wederhelft, Mr. Boilingpoints. Die is daar véél beter in. Voor Tim hoop ik op een wonder, voor die kansloze weggooiers: ONGEZIEN DE TIEFUS!
Mijn wederopstanding bij WordPress. Leuker kan ik het niet maken. Het is zoals het is.
Ik ben Tassie. Kus.
5 Reacties
september 1, 2008 at 10:50 am
FI-PO
Dat heb ik tenslotte van jouw.
september 1, 2008 at 11:02 am
Heel triest allemaal en het lijkt of het met de dag triester word in Nederland, maar het kan altijd erger en zon schrijnt altijd achter de wolken.
september 1, 2008 at 8:03 pm
Dit gaat mijn nek kosten. Echt ! BBrrrrrr ……
september 6, 2008 at 8:08 pm
Welkom terug Tassie, blij dat je weer wat schrijft en dan gelijk over dierenmishandeling en buitenlandse rel jongeren, lijkt me een goed begin ja!
september 13, 2008 at 10:14 pm
Hee Tas,
wat leuk dat je weer terug bent.
We hebben je gemist, maar ik lees je stukje weer met plezier, al zijn de onderwerpen te rot voor worden.
Maar kunnen wij nu niet eens een paar van die jongen hun spullen afnemen en verrot trappen…..
Het gaat jullie goed.
Aad