Doe Maar net alsof je neus bloedt.

Spring naar reacties

Kijk, je kán natuurlijk je ogen blijven sluiten voor de waarheid. Miss Etam loop je schielijk voorbij om vervolgens met je dichtgeplamuurde tronie ijskoud Coolcat binnen te bouncen om daar die kekke heupspijkerbroek en dat übergeyle naveltruitje, onder het genot van stampende hiphopmuziek, uit de rekken te grissen. Je baant je een weg door de meute BrEeZaH-sletjuhs richting de pashokjes, wordt onderweg nog aangesproken door een Paris Hilton-look-a-like-achtig verkoopstertje die, met een priemend, doch keurig gemanicuurd, vingertje naar je “vet lauwe” outfit wijst en ze vraagt “of dit wel de juiste maat van uw dochter is”. Je veinst totally ignorance en stapt parmantig het pashokje binnen. “Zelfverzekerd” begin je je uit te kleden, de spiegel daarbij angstvallig vermijdend. Met ingehouden buik pers je je in de spijkerbroek en het übergeyle naveltruitje. De stampende hiphopmuziek overstemt het vervaarlijke gekraak van losschietende naadjes. Ziezo, dát zit. Je werpt een blik in de spiegel, en…
Nee, ik ga U de details van blubberende vetrolletjes en lillende armkwabjes besparen. Gedesillusioneerd hijs je je weer in je ouwe kloffie, hangt de “vet lauwe” outfit terug in de rekken, het meewarig kijkende Paris Hilton-look-a-like-achtige verkoopstertje daarbij wederom negerend en baant je een weg door de meute BrEeZaH-sletjuhs richting de uitgang.
Het besef is als een mokerslag op je getoupeerde schedel neergedaald. Je bént geen twintig meer…

Je hád het kunnen weten. Je hád je deze vernedering kunnen besparen. Wat had je dan verwacht? De Dolly Dots geven in Mei twee reünieconcerten. Vroegah, als tienjarig meisje, stond ik met mijn vriendinnen op het schoolfeest “Love me just a little bit more” te playbacken en ík was Esther. Dat is goedverdoeme een dikke 23 jaar geleden!
En dan Doe Maar… Nederland is momenteel behept met een heuse Doe Maar-musical! Als eerbetoon aan de succesvolste Nederlandse popband allertijden. Vroegah, als twaalfjarig meisje, was het mijn grootste wens om óóit door Ernst Janz ontmaagd te worden. Dat is godbetert ruim twintig jaar geleden! Nu lopen de “hunks” van toen allemaal met rasse schreden richting de pensioensgerechtigde leeftijd. En ik? Reken dát zelf maar uit. Ik ga mijn frivole stringetjes maar eens vervangen door oerdegelijke Sloggi-slips

Ik ben Tassie. Zou Celltone met slakkenslijm bij mij nog helpen? Kus.

7 Reacties

Opgeslagen onder Struisvogelpolitiek